MONTENEGRO PART 4 – BYE BYE MONTENEGRO


Bridge over the Tara river

Jammer is het om een plek achter te laten wanneer je je er zo goed voelt. Dit was het geval op de camping bij Žabljak. Heerlijke camping, heerlijke mensen en een heerlijke omgeving. Op die ene koude douche na dan. Maar er is nog zo veel meer te zien. Op tijd vertrokken we om weer een nieuw stukje Montenegro te ontdekken. We reden naar Bijelo Polje. Onderweg stopten we bij een bekende brug over de Tara Rivier. Het is een prachtige brug, maar nadat we er overheen gelopen waren, de brug van een afstandje hadden bewonderd en een kop koffie hadden gedronken, waren we er wel klaar mee. Op naar de volgende bestemming. We genoten van de route die we reden met de opnieuw prachtige uitzichten. Saai hoor wanneer alles er altijd zo mooi uitziet, maar het verveelt ons nog niet tot nu toe.

Die middag kwamen we aan bij een duidelijk aangegeven camping. Eigenlijk zag het er prachtig uit, wij waren verbaasd. Het was een soort van resort, compleet gebouwd van hout. Het was pas 13:00 toen we hier aankwamen, maar na de zware tocht van gisteren, besloten we het vandaag wat rustiger aan te doen. De camping lag vlakbij een wat grotere plaats, Bijelo Polje. We moesten hier wat dingen regelen, dus het plan was om na de lunch op de camping even de stad in te gaan. Helaas begon het na onze lunch zo ontzettend hard te regenen dat we geen kant meer op konden. Dus even de stad in zat er helaas niet in. Niet getreurd, we hebben ons prima vermaakt. De internetverbinding was noemenswaardig goed en zo konden we dus de middag perfect gebruiken om onder andere de website bij te werken. Om een uurtje of acht zag het ernaar uit dat het personeel naar huis wilden, dus gingen wij naar onze tent. Het was net droog.

Het camping gedeelte bestond uit een groot veld met een aantal stroompunten, er stond een huisje met toiletten en douches. Het zag er prima uit, alleen was er verder niemand. Toen het personeel dus naar huis ging, waren alleen wij hier nog. Een soort van wildkamperen, maar dan in luxe. Veel mocht het ook niet kosten, in totaal betaalden wij €10,- voor deze nacht. De volgende ochtend stonden we vroeg op en douchte we warm op onze privé camping. Het was gezellig druk in de douche, druk met allerlei insecten. Het leek wel een terrarium, we werden vergezeld door spinnen, muggen, vliegen, iets wat op een oorwurm leek en sprinkhanen in alle kleuren en maten. Motten zaten er ook veel. Na deze beestachtige douche zochten we iemand die begonnen was met werken ergens op dit resort om €10,- af te rekenen voor onze nacht. Daarna vertrokken we. Op naar Albanië!


Bye bye Montenegro

In Bijelo Polje stopten we, de dingen die we gisteren wilden doen deden we vanochtend en twee uur later konden we echt vertrekken. Onderweg keken we naar de prachtige bergen en reden we door de eerste verlichte tunnel die we in Montenegro tegenkwamen. Het was een heerlijke route. En zo kwamen we aan bij de grensovergang. Dit was het, dit was Montenegro voor ons. In eerste instantie wilden we vanuit onze eerste bestemming nog naar een deel van de Montenegrijnse kust rijden, maar dit werd ons verschillende keren afgeraden om dit in deze tijd van het jaar te doen, veel te druk in de hitte die er nu heerst.

Montenegro je was prachtig, we hebben van je genoten en we komen zeker terug. Er is nog veel te veel te ontdekken hier en we zouden graag nog eens gezellig kletsen met onze nieuwe Nederlands-Montenegrijnse vrienden. Wat een land, wat een week, wat een avontuur. Fantastisch!


We had company of a few sheeps that were joining us on the road