KAZAKHSTAN PART 4 – WE’RE BACK!

We zijn er weer, terug bij onze auto en terug in het land waar we ons hart aan hebben verloren. Kazachstan, tijdens ons backpack avontuur werd het steeds duidelijker hoe weinig mensen iets van dit land weten. Gelukkig heeft het land zich twee enthousiaste promotors gevonden. Een ieder die het wil horen vertellen wij hoe geweldig het land is, hoe prachtig de natuur is en hoe lief en gastvrij de mensen zijn. En nu zijn we, na drie maanden weg geweest te zijn weer terug. Dat het koud is en er hierdoor een deken van smog over de stad hangt doet er niet aan af dat wij blij zijn om terug te zijn in dit prachtige land en deze geweldige stad.

Charyn Canyon

Wat moet je nu een hele maand in Almaty? Al hebben wij dat ons geen seconde afgevraagd, anderen deden dat wel en begrijpelijk. Almaty is een westerse stad met vele moderne winkels en supermarkten, daarnaast liggen er net buiten de stad geweldige stukken natuur  en is er in en net buiten de stad van alles te doen. Daarnaast sprak het idee om iets langer op een plek te zijn, ons enorm aan. We kennen inmiddels wat mensen hier en wisten dat als we een maand in Almaty zouden zijn, de tijd voorbij zou vliegen. We zijn inmiddels in Oezbekistan en onze tijd in Almaty is voorbij gevlogen. Wat hebben we weer veel gedaan en meegemaakt. We hebben nieuwe vriendschappen gesloten en enorm veel plezier gehad met de mensen die we hier in november al hadden leren kennen. Het is ongelooflijk hoe gastvrij de mensen hier zijn, hoe we worden opgenomen in een land waarvan we de cultuur nog maar net leren kennen en waar we de taal niet spreken.

We hadden zoveel plezier dat de tijd vorbij vloog

In een artikel kwam ik een stukje tegen over de betekenis van de naam Kazachstan. Stan is een oud Perzisch woord dat ook wel “land” betekent. Het woord Kazach staat ook wel voor “avonturier” en “vogelvrij”. Kazachstan, het land van de avonturiers! Voor ons is het in ieder geval een land vol avonturen. Naast de avonturen die we deze maand hebben beleefd hebben we ook nog even heel hard gewerkt om een aantal websites te maken. Maar laten we het bij de avonturen houden, zoals de dagen die we doorbrachten op de prachtige pistes van het skiresort Shymbulak, de bezoekjes aan de Charyn Canyon, het verrassingsbezoek van Dani haar familie en de onverwachte uitnodiging voor een traditionele Kazachstaanse bruiloft. Avonturen in overvloed!

Familie verrassingsbezoek in Kazakhstan

Overdag moet je warme kleren aan en zorg dat je er ‘s avonds leuk uitziet, dat was Tom zijn boodschap voor Dani haar verjaardag. Er leuk uitzien, netjes misschien? Met de klerenkast die we bij hebben is dat netjes vrij ver te zoeken. Warme kleren, bergschoenen, afgescheurde korte broeken en comfortabele kleren overheersen onze garderobe. Op zoek naar leuke, semi nette kleren dus. Naar eigen idee was ik, Dani, daarna mega goed voorbereid op mijn verjaardags verrassing. Maar niets, ook echt niets had me kunnen voorbereiden op de verrassing die zou komen. Toen om half acht ‘s ochtends de voordeurbel ging en Tom gestresst zocht naar wat kleren omdat hij de “postbezorger” niet kon laten wachten, had ik nog steeds niets in de gaten. Met een slaaphoofd zei ik nog dat hij op moest schieten, omdat die beste man anders weg zou gaan. Dat het half acht was en de meeste postbezorgers niet zo vroeg op de benen zijn, daar had ik op dat moment natuurlijk geen erg in. Pas toen ik gelach hoorden, gezang en heel veel gestommel, begon er iets te dagen. Dit was niet het soort verrassing dat ik verwacht had, maar wat was het gaaf. Daar stonden ze dan in onze kleine, Kazachstaanse woonkamer: mijn vader en zijn vrouw Janny en mijn moeder.


Dani’s verjaardag in een vogelvlucht

Wat een verrassing en wat was het leuk om met mijn familie een klein stukje van onze reis te delen. We deden samen een tour door de Green Market, verzorgd door onze vriendin Zhanar. Ze vertelde over de eetgewoontes in Kazachstan en liet mijn familie de bekende gefermenteerde paardenmelk proeven, maar ook de kamelenmelk en de Kazachstaanse “Raffaelo”, wat eigenlijk melkbalen zijn en nogal heftig van smaak. Daarna liepen we door de stad heen naar Arba wine, waar we vier witte en vier rode wijnen gingen proeven, allemaal uit Kazachstan. ‘s Avonds gingen we Kazachstaans eten, op zijn Kazachstaans, samen met onze vrienden uit Kazachstan. Onze vrienden die we in November al hadden leren kennen: Daniyar en zijn vrouw Sandi, waar de auto geparkeerd stond de afgelopen maanden en Zhanar. We aten de beroemde Beshbarmak, HET Kazachstaanse gerecht met paardenvlees. We dronken wijn en wodka en zoals in Kazachstan een gewoonte is, deden we allemaal ons zegje. Daniyar was een uitstekende toastmaster en zorgde ervoor dat iedereen aan de beurt kwam. Het was een bijzondere avond waarop ik mega trots was op Tom, op wat hij allemaal had georganiseerd, daarnaast was ik mega trots op mijn familie die deze gewoonten heel ontspannen op zich af lieten komen en er ook vol enthousiasme aan mee deden. Wat was het gaaf om mijn familie de gewoonten van een land zoals Kazachstan te laten zien en meemaken.


Dag twee van het familie bezoek





Dag 3 tripje naar de canyon

Dagje skiën met Ans in Shymbulak

In de volgende dagen bezochten we samen de Medeu schaatsbaan, gingen met de lift naar boven om een kijkje te nemen op het skiresort en we bezochten de Charyn Canyon. Dit prachtig stukje natuur ligt op drie uur rijden van Almaty. Een flinke rit, maar die is het zeker waard. De canyon is een van de meest bijzondere stukjes natuur die we tot nu toe tijdens onze reis hebben gezien. Toen mijn vader en Janny na drie dagen weer vertrokken, bleef mijn moeder nog drie dagen. Het had gesneeuwd en de skipistes liggen op een half uurtje rijden van de stad, dus besloten we dat het tijd was om te gaan skiën. We hebben twee dagen prachtig weer gehad en genoten van de enorm rustige skipistes. Boven op de berg, op 3200 meter is een traditionele yurt gebouwd, een heerlijke plek om te lunchen. En terwijl de vleesspiesen de grill op gingen warmden wij onze handen aan een kop thee.





Dagtripje naar de Kolsay lakes

Nadat de familie weg was werkten we hard aan wat websites die we zouden maken, gingen nog een dagje snowboarden en we maakten een enorm lange dagtrip naar de Kolsay lakes met onze eigen auto. We brachten de auto naar de garage, lieten een aantal dingen vervangen en repareren en bereidde ons zo voor op het volgende deel van onze road trip. We spraken vaak af met Zhanar en leerden een aantal andere reizigers en locals kennen. Onze tijd in Almaty vloog voorbij. Het laatste weekend besloten we het stapleven te gaan verkennen en op vrijdagavond spraken we af met Zhanar en Josh. Het was een gezellige avond, we kletsten, we dronken en we dansten, we genoten volop. Totaal onverwacht kwam er zaterdag een uitnodiging voor een bruiloft. Of we die avond om 18:00 uur bij een hotel in de stad wilden zijn, dan konden we de bruiloft van Daniyar zijn schoonzusje bijwonen.

Kazakhstaanse bruiloft

Daar hoefden we natuurlijk niet lang over na te denken. Een traditionele Kazachstaanse bruiloft, hoe gaaf is dat. We hadden geen idee wat we moesten verwachten, maar we besloten het allemaal op ons af te laten komen en proberen zo goed mogelijk mee te doen. Toen we aankwamen en een beetje verdwaald om ons heen stonden te kijken kwam Daniyar zijn vader al op ons af. Voor degene die het zich nog kunnen herinneren, dat is die man waar we in november drie uur bij thuis hebben gezeten, whiskey en cognac mee hebben gedronken en die man die alleen maar Russisch sprak. Met handgebaren en een paar woorden Russisch legde hij ons uit waar we onze jassen moesten ophangen en waar we heen moesten. Daarna nam moeders, die wel Engels spreekt, het over en duwde ons overal in de juiste richting. Familiefoto, een zegje voor op de film voor het bruidspaar en een klein drankje en een hapje. Daniyar en zijn vrouw Sandi hadden we inmiddels ook al gezien. Jullie zitten helaas niet bij ons aan tafel, maar mijn broer zit bij jullie en die regelt het wel.

Wat een top avond hebben we gehad op de bruiloft

En of alles werd geregeld, iedereen die bij ons aan tafel zat sprak Engels en er werd van alles voor ons vertaald. We leerden veel nieuwe mensen kennen en hadden een geweldige avond. De avond, aan elkaar gepraat door een toastmaster, bevatte ook allerlei activiteiten. Dani moest dansen voor het bruidspaar en gedurende de complete avond werden wij, als buitenstaanders, compleet betrokken bij de bruiloft. We dansten, gingen op de foto met het bruidspaar, we aten heerlijk en dronken wijn en whiskey. Ook al konden we vrijwel niets van de toastmaster verstaan we lachten mee met de rest en hadden een geweldige avond. Dit was er weer eentje, zo’n situatie, een hele speciale dit keer en wat hebben we genoten.

Dani is de sjaak en mocht lekker deelnemen aan een van de spelletjes van die avond

Na een maand is het nu tijd om deze stad en dit land te verlaten, niet alleen loopt onze visumvrije periode van 30 dagen af, maar het is tijd voor nieuwe avonturen. Geen zorgen, we komen terug en zonder twijfel kunnen we zeggen dat we hier altijd zullen blijven terugkomen, want wat is dit een gaaf land, wat is er veel te ontdekken en wat heeft dit land een lieve, gastvrije mensen. Wij hebben het land van de avonturiers in ons hart gesloten en laten het niet meer gaan!

Voor degene die het leuk vinden, naast het maken van een aantal websites waar we daadwerkelijk voor betaald kregen hebben we voor een vriendinnetje van ons in Kazachstan ook nog een website gemaakt: www.visitmekazakhstan.com. Hij is nog niet af, maar mocht je geïnteresseerd zijn dan is het zeker de moeite waard er even naar te kijken.

Daarnaast verwachten we de aankomende weken in Oezbekistan en Tajikistan slecht internet te hebben. Niet getreurd, de verhalen komen, maar zeer waarschijnlijk gaat het dit keer wat langer duren.