JAPAN PART 1 – TOKYO

Verwachtingen worden gecreëerd door de verhalen van anderen, beelden van televisie en alles wat ook maar op het internet te vinden is. Het fijnste is natuurlijk dat je tijdens het reizen alles zelf kunt ervaren. Helaas kan het zo zijn dat sommige bestemmingen dan tegenvallen omdat je torenhoge verwachtingen hebt gecreëerd door alles wat je erover gezien en gehoord hebt. Soms wil het zo zijn dat je nog zo weinig van een land of een plek af weet dat er eigenlijk nog helemaal niets te verwachten is. Weinig kans dat het tegenvalt in dit geval. Misschien was dat wel het geval in Kazachstan, maar daar zijn we nu niet. We zijn in Tokyo Japan, een land waar wij ongekend hoge verwachtingen van hadden en nu we hier zelf zijn kunnen we op basis van onze eigen ervaringen concluderen dat we het hier fantastisch vinden. Het is druk, maar tegelijkertijd extreem georganiseerd en het is anders dan alles wat we tot nu toe hebben gezien. De mensen zijn, ondanks het feit dat ze weinig tot geen Engels spreken, extreem aardig en behulpzaam. Tokyo is zo divers en heeft zoveel te bieden dat waarschijnlijk na een bezoek van een maand, er nog steeds plekken zijn waarvan je denkt was ik daar maar geweest. De drukke winkelstraten van Shibuya, het zakelijke centrum in Shinjuku met vele kleine barretjes en zelfs een red light district, de prachtige parken en tempels in de authentieke wijk Asakusa en niet te vergeten de straten met de lichtreclames. Overal waar je gaat vind je weer iets nieuws, iets anders en dus ook iets verrassends. Nu hebben we het alleen nog maar over de stad zelf, maar het eten in Japan is een attractie op zichzelf en wij nieuwsgierig als we zijn, moeten natuurlijk het meeste proberen. Dat resulteert, helaas, af en toe in weggegooid geld, maar vaker op heerlijke nieuwe verslavingen, daar later meer over.

Tokyo by night

Tokyo is dus fantastisch, een paar feitjes op een rij. Japan is natuurlijk het land van het sumoworstelen, de robot restaurants, de samoerai en sushi. In Tokyo wonen zo ongeveer 40 miljoen mensen en daarmee is deze stad de op één na grootste metropool ter wereld. In heel Japan wonen bijna 127 miljoen mensen en de Japanse bevolking geniet de hoogste levensverwachting van alle landen op de wereld. Daarnaast heeft Japan de meest bizarre toiletten ter wereld, hierdoor kan een toiletbezoekje nogal eens voor keuze stress zorgen. Spoelen, drogen, voor of achter, harder of zachter, met of zonder muziek, misschien wat bilverwarming en wil je dat niemand je hoort dan kun je gewoon een knopje indrukken met een doorspoel geluid. De mogelijkheden zijn eindeloos, maar voornamelijk verwarrend en hilarisch te noemen voor iemand die dit niet dagelijks gebruikt. Het gebruik maken van het toilet is dus al een ervaring om nooit meer te vergeten. Gelukkig zijn er ook andere dingen, die voor ons, na een week in Tokyo, al typisch zijn voor Japan. Zoals bijvoorbeeld de prachtige tempels en shrines en de rituelen die daarbij horen. Maar ook het overheerlijke eten en de enorme behulpzaamheid van de Japanners. Iedere dag in dit land is een nieuw avontuur, er is zoveel te zien, zoveel te doen en zoveel te ontdekken. Misschien een goede slogan voor Japan: het land waar je je nooit verveelt.

Pagoda at the Senso-Ji temple

street somewhere in Asakusa

In ongeveer vier uur vlogen we van Hong Kong naar Tokyo. Twee wereldsteden met beide een oneindig aantal lichtreclames, maar toch ook zo verschillend. We kwamen aan op Narita Airport en mede door de precieze instructies van Aya, een Japanse uit Tokyo die we hadden leren kennen in Shymkent, Kazachstan, wisten we de trein vrij snel te vinden. We slapen hier in de stad in een Guesthouse, door de eigenaar ook wel een “shared house” genoemd, wat net buiten het drukke centrum ligt. Met het openbaar vervoer ben je echter zo ter plekke. Op onze eerste dag in deze stad besluiten we onszelf geen overkill aan sightseeing te geven. We bezoeken de buurt Asakusa, lopen daar oneindig rond en bekijken Tokyo’s meest bekende tempel: Senso-ji. De tempel is prachtig, maar we kunnen de laatste keer dat we zoveel toeristen hebben gezien, niet meer heugen. We duiken een zijstraat in en doen waar we goed in zijn, voor ons onbekend eten proberen. We begonnen onze Japanse eet experience met een zoet broodje met softijs erin en dit was echt heel erg lekker. We hadden er een beetje onze twijfels bij, maar het was heerlijk. We liepen nog een rondje door een andere wijk, maar vonden niet precies wat we zochten en besloten dat het voor dag één in Tokyo genoeg was geweest. Op vrijdag stonden we rustig aan op en gingen mee met de Free Walking Tour die we hadden gepland. Hiroshi vertelde ons over de geschiedenis van Tokyo en Japan en over een aantal culturele aspecten, we slenterden van het zogeheten “Electric Town” naar de buurt Ueno en passeerden daarbij een aantal prachtige gebouwen, maar ook speelhallen en ontelbare lichtreclames. Ondertussen leerden we meer over deze immens grote stad.

Buying the delicious sweet bread filled with soft cream ice

The famous Japanese Rickshaw

Het Shibuya kruispunt is het drukste kruispunt ter wereld. Dagelijks lopen hier miljoenen mensen overheen. Dit wilden we graag zelf bekijken en meemaken. Na de wilde kruispunten in o.a Georgië, Iran en Istanbul hadden we heel wat verwacht van dit drukste kruispunt. Het was druk, mega druk, vooral met voetgangers, maar het ging allemaal zo georganiseerd. Hier kunnen we in de rest van de wereld nog wat van leren, bizar. We waren hier bij dit kruispunt aangekomen omdat we hadden afgesproken met Coco, een Nederlandse die al 1,5 jaar in Tokyo woont. Via een vriendin van een vriendin van Dani waren we met haar in contact gekomen. Het was nu vrijdagavond en we gingen een borrel drinken. Het was onze eerste ervaring in een Japans drinkhuis, ook wel izakaya genoemd. Bij de ingang konden we netjes onze schoenen wegzetten om onze weg richting tafel op sokken te vervolgen. Daar zaten we dan zonder schoenen aan, moet je naar de wc dan staan er, zodra je de deur naar het toilet opent een paar slippers voor je klaar. Op die manier hoef je in ieder geval niet op je sokken naar het toilet. We hadden een enorm gezellige avond en moesten om 23:00 haasten om onze trein te halen.


Real life Mario Kart at the Shibuya crossing

Op zaterdag hadden we afgesproken met een collega en vriend van Tom zijn vader, Hiro. Hiro woont in het prachtige Kamakura, dat op ongeveer 80 minuten met de trein vanaf ons guesthouse ligt. We vertrokken vroeg en om 09:00 waren we in Kamakura. De vibe was meteen heel anders, weinig drukte, frisse buitenlucht en geen lichtreclames. We bezochten samen met Hiro een aantal Shrines en tempels en een immens groot Boeddha standbeeld. Door de fantastische uitleg leerden we die dag erg veel over Kamakura en Japan, maar buiten dat was het hartstikke gezellig en hebben we het over van alles en nog wat gehad. We aten ’s middags heerlijk en namen daarna afscheid van Hiro. Met z’n tweeën maakten we nog een wandeling langs het strand en naar een laatste tempel, helaas zat het weer vandaag niet mee en het regende al een tijdje. Toen het donker begon te worden namen we de trein terug naar ons guesthouse. Met heel wat kilometers in de voeten vielen we die avond als een blok in slaap.

Tom with Hiro in front of a Shrine

The massive bronze Buddha statue in Kamakura

Dani at the bamboo forest temple in Kamakura

Zondag was een nieuwe dag in Tokyo, eentje waarin we weer veel gezien hebben. We gingen naar de Harajuka buurt, ook wel bekend vanwege de alternatief geklede tieners die zichzelf graag showen in deze buurt. Vanuit het Yoyogi park, waar het ontzettend druk was doordat het zondag was, liepen we naar de bekende Takeshita-Dori. In deze straat keken we onze ogen uit, we gingen naar een 100 yen winkel, waar alles dus maar 100 yen kost of twee Keer 100 yen en misschien zelfs wel drie keer 100 yen als je gelukt hebt. We kochten een zak met groene KitKat in deze straat. De gewone variant, zoals wij die kennen hebben ze hier ook, maar groene KitKat leek ons zo interessant, dit moesten we gewoon proberen. De KitKat met Matcha smaak was niet te pruimen, tenminste dat vonden wij. Japanners zijn hier echt gek op! We liepen nog wat rond in deze buurt, maar het was ontzettend koud geworden en besloten ons op te warmen, binnen, met koffie, we hadden namelijk nog een vol programma de rest van de dag. Aan het einde van de middag gingen we naar de 45e verdieping van het Government building, hier heb je gratis een prachtig uitzicht over de stad en als je geluk hebt op Mount Fuji. Net op tijd voor de zonsondergang waren we boven en zagen we daar ook nog eens Mount Fuji? Tom wist zeker van niet, terwijl Dani het gevoel had dat dit hem wel was. Na een kleine discussie wist Tom Dani ervan te overtuigen dat het hem echt niet kon zijn. Toch genoten we van het prachtige uitzicht en bleven we eeuwig lang hangen om foto’s te maken. Uiteindelijk probeerde Dani het nog één keer, Tom weet je het zeker? En wat bleek, keken we al bijna een uur naar de Mount Fuji. Een hilarische situatie. De berg is zeker vanuit Tokyo maar weinig te zien. Gemiddeld zo’n 100 dagen per jaar, je moet dus wel een beetje geluk hebben en dat hadden we. Het was prachtig. Om 19:00 begon onze night tour, geen tour over de geschiedenis dit keer. Vanavond leerde we meer over de Japanse drinkcultuur, het red light district in Tokyo en de beroemde love hotels. Het was een fantastische, hilarische en wederom leerzame tour. Vol met nieuwe informatie over dit bijzondere land gingen we terug naar het guesthouse.

Takeshita-Dori

Yes that is seriously Mount Fuji

Tokyo by night

Het was alweer maandag en we hadden nog maar twee dagen in Tokyo. Vandaag gingen we naar ’s werelds grootste vismarkt en wat een indrukwekkende ervaring was dit. De vismarkt bestaat uit twee delen, eentje met kraampjes en restaurants waar je heerlijk doorheen kan struinen en overal weer wat nieuws ziet qua eten. Het andere gedeelte is de place to be, hier worden iedere ochtend de beste stukken tonijn geveild. Daarnaast worden hier ontelbaar soorten vis verkocht. Om tien uur ’s ochtends gaat dit gedeelte open voor publiek. Dit was echt een geweldige ervaring, de visboeren beginnen langzaam met opruimen, maar overal ligt nog vis. We zagen tonijn van zeker meer dan een meter, met drie man en een Samoerai zwaard werd deze vis in stukken gesneden. De sfeer die er hangt is super en ondanks dat je in dit gedeelte geen foto’s mag maken wordt het door menigeen visboer gedoogd en kunnen we jullie dus gelukkig een kleine impressie geven. Na dit enorme spektakel hadden we afgesproken met Aya en een vriendin van haar, zoals eerder al vernoemd hadden we Aya in Kazachstan leren kennen. Alsof we elkaar al jaren kenden hebben we een geweldige dag gehad. Om 12:00 hadden we afgesproken en we namen om 19:30 afscheid van elkaar. Dat zegt genoeg toch.

Tokyo inner fish market, what an experience

Very nice afternoon with Aya, Chie and the little friend

Op onze laatste dag in Tokyo was er één ding dat we erg graag wilde doen en dat was nog zo’n overheerlijk broodje ijs eten, je kunt maar wat willen hè! Nadat die missie compleet was liepen we nog door een park en bezochten een buurt vol met speelhallen. Van grijpmachines tot autoracen en alles wat ertussen zit, je kunt het niet bedenken en daar kun je het spelen. Na een half uur tussen deze automaten gestaan te hebben en ons vooral verbaasd te hebben over de populariteit van dit soort activiteiten, vertrokken we weer. We hadden opnieuw afgesproken met Coco en dit keer was haar vriend er ook bij. We dronken gezellig Japanse biertjes samen en zij lieten ons kennismaken met Tokyo style food markets. Op de eerste verdieping van een winkelcentrum zit een complete verdieping met allerlei kleine restaurants waar je dus wat kunt eten. Het was heerlijk, we hebben ontzettend gelachen en dus een fantastische avond gehad. Gelukkig kunnen we dit nog rustig eens overdoen met elkaar, want wat wil, zij zijn met oud&nieuw ook in de Filipijnen, ook op El Nido. Dat wordt ongetwijfeld een fantastisch feestje.

Cheers guys, this night was so much fun

Af en toe kijken we elkaar aan en hebben we het erover wat voor een geluk we hebben dat we zulke fantastische mensen leren kennen. Iedere keer zijn het weer bijzondere ontmoetingen en de band die we met sommige mensen in extreem korte tijd opbouwen is zo mooi, echt iets heel speciaals. Tokyo was fantastisch, het is een andere wereld, eentje die we tot nu toe niet kenden, maar waar we heel blij zijn dat we hem hebben leren kennen. Nieuwsgierig wat de komende twee en halve week nog te bieden heeft in dit prachtige land en dankbaar voor de mooie mensen die we hebben leren kennen, zitten we nu in de bus naar Matsumoto. We gaan naar de Japanse Alpen.

 

Klik hier voor meer foto’s.