IRAN PART 2 – MOSQUES, CITIES & BEAUTIFUL DESERT

Wat hebben we een geluk gehad met de goede wegen in Iran en niet te vergeten met de bizar goedkope brandstofprijzen. Voor 15,- zit de hele tank vol en in verband met de goede wegen rijden we zuiniger dan dat we in lange tijd hebben gedaan. Dit maakt het mogelijk dat we uiteindelijk nog vrij veel hebben kunnen zien in een veel te korte tijd. We bleven maar tegen elkaar zeggen dat we zoveel geluk hebben gehad met ons last-minute visum, anders hadden we al dit moois moeten missen. Nu weten we in ieder geval één ding zeker: we moeten nog een keertje terug naar Iran.

Naghsh-e Jahan square Isfahan

Na ons ontbijtje de derde dag op het prachtige Naghsh-e Jahan square plein bezochten we een moskee en een paleis. Twee must-see attracties als je in Isfahan bent. We konden Iran natuurlijk ook niet verlaten zonder een van de prachtige moskeeën bezocht te hebben. Daarna slenterden we heerlijk wat rond door de straten rondom het plein. We hadden de avond ervoor nog snel een simkaartje gekocht, zodat we nog wat internet zouden hebben tijdens ons verblijf in Iran, helaas was dit niet helemaal goed gegaan. Zoals wij het begrepen was het krediet niet geladen voor internet of het kaartje had überhaupt geen krediet. Op zoek naar een café of restaurant waar we wat konden drinken en van het internet gebruik konden maken om uit te zoeken wat het probleem was, belandde we in een tapijtwinkel. De normaalste zaak van de wereld. In deze tapijtwinkel werkten twee uiterst vriendelijke jongens die ons graag wilden helpen. Helaas was dit allemaal nog niet zo makkelijk, maar na ongeveer een uur stuntelen en bellen met de provider was het dan eindelijk gelukt. Wij hadden inmiddels thee gedronken en waren uitgebreid op de hoogte van het leven van deze twee gasten. We kregen nog uitleg over de prachtige tapijten in de winkel, wat echt ontzettend interessant en leerzaam was en daarna namen we afscheid. Twee dagen later kreeg Tom nog weten Whatsapp bericht met de vraag hoe het ons vergaat in Iran. Super!

Family dinner in Tak-Taku guesthouse

Onze tactiek als we iets gaan eten ziet er meestal als volgt uit: kies een lelijk restaurant met tl-verlichting waar ze geen Engels spreken en de maaltijden zijn fantastisch en ook niet onbelangrijk, heel goedkoop. Zo kwamen we in Isfahan ook weer terecht in een restaurant waar we voor 7,- heerlijk traditioneel Iraans hebben gegeten. Na ons restaurant bezoek liepen we nog wat door de stad, maar we gingen niet te laat rijden om zo nog voor het donker bij onze slaapplaats aan te komen. We hadden een guesthouse gevonden op internet waar we ook konden kamperen en omdat dat niet mocht ontbreken binnen onze mini Iran ervaring reden we daar dan ook heen. Het guesthouse bleek midden in een heel klein traditioneel Iraans dorpje te liggen dat nog compleet bestond uit huizen van moddersteen. Het guesthouse en het dorp waren prachtig. Gastvrij werden we ontvangen door de familie van Mohammed, de eigenaar van het guesthouse. Hij zou over drie kwartier er zelf ook zijn, intussen kregen we thee en meloen en kletsten we gezellig met opa. Toen Mohammed thuis kwam bleek dat we inderdaad in de achtertuin konden kamperen, ook konden we ‘s avonds en ‘s ochtends mee eten met de hele familie. We aten ons eerste kamelenvlees en childe ‘s avonds met Mohammed die ons vertelde over Iran en zijn Guesthouse.

Roof top view over Yazd

De volgende ochtend kregen we nog een heerlijk ontbijt en daarna was het tijd om afscheid te nemen en verder te rijden. Vandaag gingen we naar Yazd. Het was nog ongeveer drie uur rijden tot we deze prachtige, authentieke stad bereikten. Het centrum bestaat nog compleet uit huizen van moddersteen wat een prachtig plaatje is. We slenterden door de straten en lieten ons informeren over de dichtstbijzijnde woestijn, zodat we daar ‘s avonds konden overnachten. In eerste instantie begrepen we dat deze te ver weg was om heen te rijden vandaag en we hadden ons erbij neergelegd dat we de woestijn in Iran helaas moesten overslaan. Echter was Dani ervan overtuigd dat ze ergens had gelezen dat er op een half uur rijden van Yazd ook een woestijn zat. Toch nog maar ergens anders navragen en wat bleek, op een half uur rijden van het stadscentrum zat je al in de woestijn. Aan het einde van de middag zochten we dus een plekje om te slapen te midden van de vele zandduinen. We zagen een prachtige zonsondergang en hoopten daarna eigenlijk op een nacht onder de sterren. Helaas ging dat feest niets door, want de stad was te dichtbij en de maan te fel.

Romantic sunset Yazd dessert

And more romance

Maar niet getreurd na 600 kilometer gereden te hebben de volgende dag zaten we nog steeds in de woestijn. We vonden wederom een geweldige plek om te slapen en als kers op de taart een prachtige sterrenhemel inclusief vallende sterren. Wat heeft Iran ons toch al veel moois gegeven in zo een korte tijd. De volgende dag begonnen we na een heerlijk ontbijtje en een kopje koffie bij de tent aan onze laatste etappe in Iran. We reden nog eens 400 kilometer door droog gebied, waarbij prachtige bergen zich afwisselde met enorme uitzichten over verlaten vlaktes. We hadden onze eerste politiecontrole, die eigenlijk alleen maar voortkwam uit nieuwsgierigheid. In een hokje met een tv werd onze informatie netjes in een schrift geschreven waarna we verder mochten. Na nog twee keer aangehouden te zijn waren we wel klaar met deze gezellige aanhoudingen waarbij vier mannen zenuwachtig staan te lachen omdat ze geen Engels spreken, maar eigenlijk alles willen weten. Na de eerste aanhouding zeiden we iedere keer netjes dat we op weg waren naar Turkmenistan en dan konden we na wat gelach heen en weer, snel weer verder.

Dessert near Yazd

We stopten in Quchan om de auto te laten wassen zodat dit in ieder geval geen problemen op zou leveren als we bij de grens staan. We deden nog wat boodschappen met het laatste geld en gingen op zoek naar een slaapplaats. Deze vonden we net buiten de stad op ongeveer 60 kilometer vanaf de grens. Tussen de bergen net van de grote weg af stonden we tussen de lavendelstruiken die heerlijk roken. Een perfecte plek voor onze laatste nacht in Iran, want wat zijn we blij dat we hier mogen zijn. Wat is het een fantastisch land en wat hebben we deze week genoten. Een super ervaring die niemand ons meer afneemt. Nu is het tijd voor nieuwe avonturen, op naar Turkmenistan!