ALBANIA PART 4 – KOMANI LAKE & TIRANA

Tot nu toe was er nog geen moment dat wij niet wisten waar we jullie over wilden vertellen en dat is nu zeker niet anders, alleen weten we even niet waar we moeten beginnen. Albanië is zo’n fantastisch land. We doen zoveel gave indrukken op en leren zoveel lieve en gastvrije mensen kennen dat het lastig is om dit om te zetten naar woorden op papier. Albanië heeft ons hart veroverd!

Komani lake 

Port of Koman

Na onze overnachting op de “camping” onder de brug, check even onze laatste post als je geen idee hebt waar dit over gaat, verlieten we Koman met de ferry richting Fierze. Deze tocht wordt ook wel beschreven als een van de mooiste boottochten ter wereld. Een tocht vol fantastisch uitzichten over bergen en haar kloven, heldere wateren en ongekend mooie natuur. Daarnaast maakt de boot een enkele ongeplande tussenstops voor wat locals om de boot op of af te springen. Een tocht om van te genieten vanaf het begin tot het eind en met een hoog entertainment gehalte. Dit begon al in de haven toen we de auto op de boot moesten rijden, dat ging gelukkig allemaal zonder problemen. Voor een Albanese auto was dat een ander verhaal. De desbetreffende auto, welke gereed stond om de ferry op te rijden, startte niet meer en blokkeerde zodoende de gehele weg voor de overige voertuigen die mee moesten op de ferry. Omdat het hier nogal een steile helling betreft richting boot was het niet mogelijk om de auto simpelweg even naar boven te duwen. Geloof het of niet, maar het is echt waar, met een mannetje of vijf werd de auto vakkundig verplaatst. Ofwel men telt wat en als ze bij het juiste getal zijn aangekomen tillen de mannen de auto een stukje opzij.  Na een aantal herhalingen stond de auto zo ver opzij dat de ferry weer toegankelijk was voor de overige automobilisten. De tocht duurde ongeveer drie uur en we genoten volop, mede door onze gezellige gesprekken met een reislustig Nederlands stel vloog de tijd voorbij. Toen we aankwamen bij de haven in Fierze moesten we twee keer met onze ogen knipperen. Je stelt je toch iets meer voor bij een haven. Dit was werkelijk een plek waar de boot aanmeert op een steile onverharde helling en niets meer. Er moest nog wat zand en stenen worden weg geschept zodat het enigszins verantwoord was om je auto veilig van de ferry af te manoeuvreren. Verder was er in deze haven een soort van restaurant/supermarkt  te vinden en een handjevol auto’s met chauffeurs die stonden te wachten op passagiers om ze vervolgens naar hun volgende bestemming te brengen.

Beautiful view during our route from Fierze to Tirana

Wij reden van Fierze naar Tirana, op zich niet de meest logische keuze qua route, maar we wilden de ferry tocht graag maken. Onderweg kwamen we erachter, dat we bij toeval, een van de mooiste wegen reden die we tot nu toe hadden gehad. Het eerste gedeelte van deze weg was prima te berijden op goede asfaltwegen, het tweede gedeelte iets minder. Hier was de staat van het asfalt zo dramatisch dat het fijner was om op de onverharde stukken weg te rijden dan op de stukken waar nog een soort van restanten asfalt aanwezig waren. Overigens niet getreurd, ongeveer 70 procent van de weg bestaat uit wegwerkzaamheden, dus over een aantal jaar zou het zomaar kunnen zijn dat het hier prima vertoeven is met een supercar. Wij stuiterden dus nog even genietend van het uitzicht door naar Tirana.

Net buiten Tirana vonden we, op advies van, een wel heel ongewone slaapplek. Teater Kame, de naam verklapt het al een klein beetje om welke setting het hier gaat. Dit hotel was niets anders dan een groot theater. Ontzettend veel kitsch, maar een echte bezienswaardigheid. We hoopte hier te kunnen kamperen, omdat dat budget technisch beter zou uitkomen, helaas was dat niet mogelijk. Dus in plaats van in onze daktent, sliepen we in een villa/vakantiehuisje. Gelukkig is vrijwel alles in Albanië goedkoop en viel dit ook alles mee. En omdat we al een lange rit achter de rug hadden, in kilometers viel het wel mee maar in Albanië worden afstanden in tijd uitgedrukt, hadden we ook geen puf meer om verder te zoeken naar iets anders. In de theater setting aten we om ons ondertussen te verwonderden over hoe je in hemelsnaam zoiets kunt bouwen. Tom liet zich achteraf, onder het genot van een kleine Raki proeverij, vertellen dat het een ontzettende populaire accommodatie is voor Albaniërs. Er worden bruiloften gehouden, maar het is vooral populair onder de locals als theater voor comedy voorstellingen. Na een uitgebreid ontbijt met nog een laatste blik op deze ogenschijnlijke setting reden we even later naar Tirana om de stad te ontdekken.

Tirana’s market, your car will easily fits there to pass

Dani is really enjoying this ice cream

In ongeveer twee en een half uur lieten wij ons, door een geweldige gids op een humoristische manier, informeren over Tirana. Over de geschiedenis, de mensen, de Mercedessen en de politiek. Enorm leerzaam en een leuke manier om een stad snel goed te leren kennen. We aten een overheerlijk ijsje, zie foto, en daarna slenterden we over het nieuwe grote plein. Saillant detail over dit plein is dat het hier om de grootste voetgangerszone van de Balkan gaat. We hebben geen idee of de Balkan over grote voetgangerszones beschikt, maar dit plein is enorm en toch ook wel een beetje enorm sfeerloos. Overigens een prima plek om de stad wat beter in je op te nemen, hetgeen wat wij dus daar deden. Daarnaast bezochten we, op aanraden van de gids, Bunk’art 1. In Tirana kan je twee van deze Bunk’arts vinden nummer twee ligt midden in het centrum en nummer 1 net buiten het centrum. Prima te bereiken met het openbaar vervoer of met de eigen auto zoals wij deden. De Bunker die wij bezochten, nummer 1, is de grootste van de twee. Hohxa heeft deze bunker laten bouwen in geval van serieuze dreiging, ook tegen nucleaire bedreigingen was deze bunker volledig gewapend. De bunker was dan ook bedoeld voor Hohxa en familie, belangrijke partij leden en strategen van het leger. In één woord: bizar!! De bunker bevindt zich nog in originele staat en is omgetoverd tot museum. Op een speelse en een leerzame manier werd ons opnieuw duidelijk wat een aparte man Hoxha was en wat een turbulente historie Albanië heeft gekend. Vrij onder de indruk van alles wat we hadden gezien reden we naar Macedonië. Het was tijd om afscheid te nemen van Albanië.

Small part of the central square in Tirana

Albanië, wat hebben we een fantastisch tijd gehad hier. Wat een mooi land met ontzettende gastvrije mensen. Je hebt landen die je niet snel vergeet, maar er zijn ook landen die een plekje in je hart veroveren. Albanië jij zit in ons hart! Verliefd zijn we geworden op dit land.