CROATIA PART 3 – DUBROVNIK


Small street in Dubrovnik

De titel van deze post is misschien niet zo toepasselijk als dat hij lijkt. Ja, we zijn in de buurt van Dubrovnik en we waren ook van plan om uitgebreid verslag te doen over deze prachtige stad. Helaas kunnen wij er weinig over vertellen, na 3 uurtjes in de stad geweest te zijn hebben wij de bus terug naar Slano gepakt. Terug naar de camping, terug naar onze daktent.

Maandag kwamen wij aan op een camping in de buurt van Slano en zoals jullie al in onze vorige post hebben kunnen lezen waren wij zeer content met wat wij gevonden hadden. Na wat onverwachte hoge uitgaven aan nog wat attributen voor de auto, maar ook fashionable waterschoentjes, lekkere ijsjes en een iets te duur uitgevallen etentje, hadden we besloten om het een paar dagen rustig aan te doen qua geld. Even ons budget strak trekken en uit de rode cijfers komen. Gelukkig is dat met een camping zoals deze geen straf. Wakker worden met het geluid van de zee op de achtergrond en een schildpad naast de auto vinden wij niet erg, wij vermaken ons wel. Dat er ook een slang was die ons kwam vergezellen vonden we wat minder. Niet bewust dat er ook slangen in Kroatië zitten, kwamen wij hier dinsdag achter. Nu doen deze slangen niets en zijn ze niet giftig, hebben wij ons laten vertellen, toch was het even schrikken toen er een salamander slang van ongeveer een meter lang op nog geen meter afstand voorbij kroop. Lekker laten kruipen zeggen ze hier, dus dat hebben we gedaan. Al heb ik wel even de tafel en onze stoeltjes wat verplaatst.

Dinsdag deden we het rustig aan, Tom moest zijn administratieve zaken in Nederland even op orde brengen en had hiervoor een fantastisch kantoor gecreëerd. In zijn zwembroek met uitzicht op zee heeft hij de Nederlandse belastingdienst weer gepleased. ‘s Avonds hadden we een voor ons erg fijne en interessante afspraak met de enige twee Nederlanders hier op deze camping en waarschijnlijk in deze omgeving. Echt Nederlands kun je ze misschien ook niet meer noemen, beide leefden het grootste deel van hun leven buiten Nederland. Zij, Marianne, woont inmiddels al 45 jaar in Montenegro en hij, Paul, ook alweer 8 jaar, en laat Montenegro nu net onze volgende bestemming zijn. Wat een geluk, zij konden ons vast veel vertellen. Maar wat bleek ze konden ons niet zomaar wat vertellen, maar ze konden ons de beste informatie geven die we ons maar kunnen wensen. Paul heeft namelijk DE reisboeken over Montenegro en Albanië geschreven in het Nederlands. Gezellig hebben we de hele avond zitten kletsen en naar mooie verhalen geluisterd over twee landen die wij nog mogen gaan ontdekken. Dit is fantastisch.


Tom’s office in Slano

Na ons dinsdag perfect aan onze zelfgemaakte budget voorschriften gehouden te hebben gingen we woensdag naar Dubrovnik. De bus zou goedkoper zijn dan zelf met de auto rijden en parkeren, dus pakten we de bus. Vol met goede ideeën van wat we allemaal konden doen liepen we naar het oude centrum. Daar werd al gauw duidelijk dat nog meer mensen het idee hadden om vandaag deze mooie stad te bezoeken. Het oude centrum van Dubrovnik ligt ingebouwd in hoge stadsmuren. Vanuit deze stadsmuren schijn je een fantastisch uitzicht over de zee en de stad en de bergen te hebben. Voor maar liefst €20,- per persoon kun je dit zelf bekijken, €20,-, geen €2,- maar €20,-. Wauhw, wij vinden het echt niet erg om te betalen voor dit soort dingen, want we begrijpen dat iedereen zijn geld moet verdienen, maar €20,- is wel echt te veel. Die muur hoeft toch niet meer compleet gefinancierd te worden? Hij staat er toch al jaren?

Buiten dat je deze muur op kunt zijn er nog talloze andere dingen te doen in Dubrovnik. Je kunt er bijvoorbeeld heerlijk door de straten heen slenteren, maar op een of andere manier kwam dit vandaag ook niet helemaal aan. De muren, weer die muren, houden ieder briesje wind tegen wat betekent dat het gewoon snikheet is in de stad. Ook val je over de gidsen met hun groepjes. Vandaag waren wij en Dubrovnik helaas geen goede combinatie. Het leek erop dat de rest van de wereld om ons heen zich prima vermaakte, dus zal het vandaag wel even aan ons liggen. Met het heerlijke idee in ons achterhoofd dat we het komende jaar nog tal van prachtige dingen gaan zien en ervaren, konden we er goed mee leven dat we vandaag om half 3 de bus terug naar Slano pakten.


One of the abandoned caravans near the road

Donderdagochtend stonden we vroeg op om een hike te maken hier in de omgeving. Prachtige paden door de bergen brachten ons bij een klein verlaten dorpje terwijl we continue uitzicht hadden op zee. Er was genoeg te zien, want deze afgelegen weggetjes werden ook als een soort van dump gebruikt voor oude auto’s, caravans, boten en aanhangers, we keken onze ogen weer eens uit. Al wandelend beelden we ons is hoe is het leven hier over 10 jaar is. Geasfalteerde wegen worden gebouwd en het eerste grote hotel is in aantocht. Zonde, maar logisch, het is hier echt heel erg mooi. Jammer om deze prachtige plek morgen achter ons te laten, maar vol energie vertrekken we richting Bosnië om vanuit Mostar naar Montenegro te rijden.


View from Trnova