SLOVENIA PART 4 – PASSION & DEDICATION

Er is een serie op Netflix die Chef’s table heet. Een fantastische serie, althans dat vinden wij. Het gaat over sterren en niet sterrenkoks van over de hele wereld. Buiten het feit dat ze allemaal fantastisch creatief kunnen koken, zijn ze allemaal mega gepassioneerd. Die passie, dat is zo fijn om naar te kijken en te luisteren. Hoe fijn is het dan als je dit soort mensen tegen komt. Of ze goed kunnen koken dat weet ik niet, maar gepassioneerd zijn ze.


Piran: Adriatic Sea at night

Er valt nog zoveel te vertellen over Slovenië: over de turbulente historie, over de rare verkeersborden, de prachtige natuur en het heerlijke (en goedkope) eten, de regen en het bizar snelle omslaan van het weer, de nuchterheid van de mensen, maar bovenal hun gedrevenheid en hun passie. Hoe fijn was het om een aantal van dit soort mensen te mogen ontmoeten in zo een korte tijd. Op zaterdag gingen wij vanuit Ljubljana door richting de Vipava vallei. Deze vallei staat bekend om zijn wijnen en als we ergens goed in zijn, ja dan is het wel wijn drinken. Dus dit deel van Slovenië mochten we zeker niet overslaan. Nog steeds vergezeld door Myrthe en Stijn reden wij zaterdagmiddag het dorpje Ozeljan binnen. Hier staan een paar huizen en de leukste camping van Slovenië, “Camp Lijak”.

“Camp Lijak” is de leukste camping van Slovenië, daar zijn wij van overtuigd. Het is een mooie camping, maar op het eerste gezicht niet perse mooier dan andere plekken waar we al gekampeerd hebben. Het verschil zit hem in de eigenaren. Dit is een fantastisch stel. De woorden “passie” en “gedrevenheid” staan met koeienletters op hun voorhoofd geschreven. Zij, hoogzwanger op het moment dat wij daar waren, regelt het reilen en zeilen van alle dagelijkse dingen en hij bouwt verder aan een betere toekomst voor de camping en voor het gezin. Hij bouwt letterlijk en figuurlijk de camping, zorgt voor een goede bereikbaarheid via het internet en zoekt ideeën om steeds weer vooruitstrevender te kunnen zijn. Dit wordt al snel duidelijk als je een kijkje neemt op hun website www.parklijak.com. Duidelijk de beste campingwebsite die we tot nu toe hebben gezien. Wij voelden ons er meteen thuis.

Toen we zondag richting Tilia estate gingen wisten we niet wat we daarvan moesten verwachten. Tilia estate is een wijnhuis in de Vipava vallei. Op aanraden van een oom en tante die het wijnhuis én de wijnen goed kennen zijn wij hierheen gegaan. Wat een verrassing. De wijnen waren heerlijk, de wijngaarden prachtig en als klap op de vuurpijl kregen wij de rondleiding en het wijnproeven van de eigenaar zelf. Een man vol passie en gedrevenheid in wat hij doet. Matjaž Lemut, een super sympathieke vent die dit wijnhuis van niets heeft opgebouwd tot wat het nu is: een begrip voor iedereen die ook maar iets weet over de wijnen in Slovenië. Gezellig en onder het genot van vele wijnen heeft hij ons de hele middag vertelt over zijn wijnen, zijn leven en zijn nieuwste aanwinst, Grapa. Met een grijns op zijn gezicht vertelt Matjaž ons de reden waarom zijn Grapa maar met 1 P geschreven wordt. Hij wil gewoonweg niet in het vaarwater zitten van de trotse Italianen. Voor het uitgebreide verhaal van de Grapa en zijn hilarische naam “Bitch and Stuff” kijk je op de volgende website: www.themakingofgrapa.com. Vol met wijn, wat Grapa en heel veel goede verhalen gingen we terug naar de camping.


Tilia Wine estate with Matjaž Lemut

Maandag gingen we naar Piran, de meest “toeristische” badplaats van Slovenië. Mooi is het er zeker, veel stranden zijn er ook, maar om nou te zeggen dat het zo ontzettend toeristisch is, dat viel reuze mee. Wij hadden ons voorbereid op Mallorca achtige taferelen, maar dat kun je (nog) vergeten hier. Piran is een klein schattig plaatsje aan zee. Nadat we een dag aan het strand hadden gelegen gingen we in de haven van Piran op zoek naar een restaurantje om lekker wat te eten. Ergens via een aantal achteraf gelegen straatjes kwamen we terecht op een klein pleintje. Het pleintje deed schilderachtig aan, waar in je verbeelding een scène van Romeo en Julia zo had kunnen afspelen. Tussen de druiven bomen op dit pleintje lag een klein schattig visrestaurantje verstopt, hier hebben we heerlijk en gezellig gegeten. Moe, maar voldaan reden we terug naar de leukste camping van Slovenië. Onze tijd hier zat er bijna op.


Piran: Adriatic Sea at night

Dinsdag hebben we nog een rustig dagje gehad samen met Myrthe en Stijn. Omdat het onze laatste avond samen was hebben we nog wat gegeten bij het leukste restaurantje op de leukste camping. Toen de eigenaar voorstelde om een uurtje of twaalf om nog een laatste “biertje” met hem te drinken, konden we dit natuurlijk niet afslaan. De biertjes waren zelfgemaakte Grappa en 1 werden er drie of vier, ik kan het me niet helemaal meer herinneren. Het was uiteindelijk een uurtje of half drie toen we de daktent inkropen en een uurtje of half 8 toen we de tent uit werden gebrand. Ach, het was een gezellige afsluiting van een fantastische “Slovenië” ervaring.

Bedankt Kamp Lijak, bedankt Matjaz, maar helemaal bedankt Myrthe en Stijn. Voor jullie gezelligheid, maar ook jullie geniale idee om naar Slovenië op vakantie te gaan. Als jullie hier niet hadden gezeten, waren wij veel sneller door Slovenië heen gereden en hadden we nog niet mogen ervaren wat voor een fijn land dit is.


Dinner at the center of Piran