SWITZERLAND PART 2 – WILD CAMPING “OMG”

    De brug van Lavertezzo 

Oké nu kunnen wij erover meepraten: wildkamperen. Fantastisch, maar oh zo raar. Als onervaren wildkampeerders gingen wij vrijdag aan het einde van de middag op zoek naar een plekje om gratis en ‘stiekem’ de nacht door te brengen. Wat een stress!

Op aanraden van Rémy zijn wij vrijdagochtend via de Simplonpas van Zwitserland naar Italië gereden om later weer Zwitserland in te rijden net voor Locarno. Wederom fantastische uitzichten. Halverwege zijn wij ergens gestopt om te picknicken en toen gingen we weer verder richting Valle Maggia. Deze vallei samen met de Valle Verzasca en Valle Lavertezzo en de route ernaar toe zouden we toch echt gezien moeten hebben. En dankje Rémy, want je hebt echt niets teveel gezegd, het is hier prachtig.

Wild kamperen bij Valle Maggia

Maar omdat Zwitserland nog steeds compleet niet binnen ons budget past, staan we hier ergens in de Valle Maggia, te wildkamperen. Heel raar gevoel dit, compleet ongepast. Niet omdat je gewoon maar ergens staat, maar vooral omdat het in Zwitserland toch echt verboden is te wildkamperen en een boete op het niveau van Zwitserse franken al helemaal niet binnen ons budget past. Het risico is genomen en nu liggen we hier in een tentje en kan ik (Daan) compleet niet slapen. Dus dan maar een verhaaltje schrijven. Hilarisch dit, iedere keer als ik iets hoor denk ik dat ze onder de tent staan om ons een boete te geven. Als ik op een gegeven moment Tom wil betrekken in mijn “ik kan echt niet slapen”, krijg ik een grommend antwoord met “dat komt vanzelf”. Eigenlijk moet ik hier dan ook wel weer om lachen, samen met de rest van de situatie is het natuurlijk ook echt heel grappig. En ik besluit dat ook wanneer ik de hele nacht wakker lig dit een goede oefening is voor alles wat nog komen gaat. Redelijk overtuigd van het feit dat ik wel een keer in slaap val, leg ik de iPad weg… Kut als ik nu maar niet hoef te plassen. En weer ben ik klaar wakker. Dit gaat zo door tot ongeveer een uurtje of drie (de kerkklok sloeg ieder half uur dus ik hoefde me ook echt geen zorgen te maken dat ik niet zou weten hoe lang ik hier nog met mijn gedachten en een snurkende Tom naast mij, zou liggen wachten tot de ik de slaap “vanzelf wel zou vatten”).

Uiteindelijk slaap ik om 05:00 nog steeds niet (die kerkklok weer). Ik krijg het geniale idee om van wc-papier oordoppen te maken. Nu hoor ik het geruis van de wind en de blaadjes op de grond niet meer en denk ik dus ook niet de hele tijd dat er iemand onder de tent staat. Het werkt en ik slaap warempel een anderhalf uur.

Om 06:30 ging de wekker, we wilden op tijd opstaan om geen problemen te krijgen met eventuele controle. Na anderhalf uur slaap was ik wonder boven wonder topfit. Tentje ingeklapt en een klein stukje gereden, zodat de auto op een echte, geoorloofde “parkeerplek” stond. Dit was maximaal 5 minuten verder dan de plek waar we geslapen hebben. Onderweg hiernaartoe kwamen we de Zwitserse handhaving tegen, ze waren druk in de weer met twee mensen die in een busje aan het wildkamperen waren. Wat een geluk hebben wij gehad.

Valle Verzasca

Na een rondje hardlopen en ijskoud afspoelen in de rivier van Maggia reden wij verder naar Valle Lavertezzo en Valle Verzasca. Hier hebben we de beroemde brug van Lavertezzo bewonderd. Even verderop waar het wat minder druk en toeristisch was hebben we de ochtend relaxed afgesloten. Nu zitten we in Italië en zit het eerste kleine, hele kleine stukje van onze reis erop. Doei Zwitserland en super bedankt Rémy voor je gastvrijheid en gezelligheid.

Selfie met Remy